Talking to the moon

Mensen gaan dood, daar kunnen we niet omheen. De vraag is waar gaan zij heen? Ik herinner me verhalen uit kinderboeken waarbij verteld werd dat de opa, oma of pluisje het konijn een sterretje aan de hemel is geworden. Al die sterretjes zouden lichtjes van engelen zijn die over ons waken. Is dat nou geen geruststellende gedachte? Zo dacht ik er als kind ook over en sinds mijn vader is overleden is daar een overtuiging bij gekomen.

De overledene die je het meest dierbaar is blijft dichter bij je. Hij of zij is dus niet één van die vele sterretjes, maar het mannetje op de maan. De maan was als hemellichaam altijd goed te zien vanuit mijn slaapkamerraam, dus dan zwaaide ik of ging ik even met hem babbelen.

Als ik nu de maan zie opkomen en het gezicht van het mannetje is te zien, dan kijk ik altijd even en zwaai ik hem welterusten of goeiedag toe.

man op de maann
Zou dit het mannetje op de maan kunnen zijn?

Ik kwam laatst onderstaand nummer weer eens tegen, ik ben dus niet de enige die deze relatie met de maan heeft 🙂

Bruno Mars – Talking to the moon

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s