Once upon a time…

Once upon a time there was a girl… Nee ik ga geen sprookjesboek schrijven (hoewel dat wel heel leuk kan zijn). Het gaat me om de tijd waarin een sprookje wordt geschreven, ‘Once upon a time there WAS’ of ‘er was eens’.  Net zoals in sprookjes wordt ook na overlijden over iemand gesproken in de verleden tijd. Bijvoorbeeld “Hij was mijn vader, hij zou nu 65 jaar zijn.”

Zelf heb ik hier altijd redelijk veel moeite mee gehad. Want dat mijn vader niet meer leeft betekent toch niet dat het geen 65 jaar geleden is dat hij geboren is. Op zijn verjaardag komt hier nog steeds een jaartje bij.
Volgens mij kan iemand ook niet ophouden met ouder zijn en vice versa, als een kind een ouder heeft is die ook niet ineens *poef* weg. Dit geldt natuurlijk ook voor andere familieleden.

Recent heb ik bij mezelf gemerkt dat ik me aanpas aan de gebruiken van anderen. Want ik maakte altijd veel gebruik van de tegenwoordige tijd, maar zo sprak ik laatst bij de kapper over mijn vader die krullen had. Maar de vader die ik in mijn hoofd heb die heeft nog steeds zwarte (nou ja grijze) krullen .

Dus om het verhaaltje verder te schrijven:

Er was eens een meisje, die heeft een vader. Hij is 65 jaar oud en heeft zwarte krullen. Hij is helaas niet meer bij haar, maar houdt haar vanuit de hemel in de gaten! ❤

Zou daar de hemel zijn?
Zou daar de hemel zijn?