Bijna!

Laatste avondje thuis it is! Dag gezegd, beloofd voorzichtig te zijn en te genieten en de koffer dicht geritst.

IMG_3647
Bagage, met aandenken aan Ameland

Ik ben er klaar voor, morgen op tijd op om rustig richting Schiphol te karren. En dan zwaaien, -een traantje laten-  en voor je t weet stijgt het KLM toestel al op.

19 oktober in de ochtend land ik op Shanghai Pudong International Airport en horen jullie misschien weer van me. En anders tot in Nieuw Zeeland waar ik 20 oktober aankom, ja een hele reis voor de boeg dus…

Advertenties

Once upon a time…

Once upon a time there was a girl… Nee ik ga geen sprookjesboek schrijven (hoewel dat wel heel leuk kan zijn). Het gaat me om de tijd waarin een sprookje wordt geschreven, ‘Once upon a time there WAS’ of ‘er was eens’.  Net zoals in sprookjes wordt ook na overlijden over iemand gesproken in de verleden tijd. Bijvoorbeeld “Hij was mijn vader, hij zou nu 65 jaar zijn.”

Zelf heb ik hier altijd redelijk veel moeite mee gehad. Want dat mijn vader niet meer leeft betekent toch niet dat het geen 65 jaar geleden is dat hij geboren is. Op zijn verjaardag komt hier nog steeds een jaartje bij.
Volgens mij kan iemand ook niet ophouden met ouder zijn en vice versa, als een kind een ouder heeft is die ook niet ineens *poef* weg. Dit geldt natuurlijk ook voor andere familieleden.

Recent heb ik bij mezelf gemerkt dat ik me aanpas aan de gebruiken van anderen. Want ik maakte altijd veel gebruik van de tegenwoordige tijd, maar zo sprak ik laatst bij de kapper over mijn vader die krullen had. Maar de vader die ik in mijn hoofd heb die heeft nog steeds zwarte (nou ja grijze) krullen .

Dus om het verhaaltje verder te schrijven:

Er was eens een meisje, die heeft een vader. Hij is 65 jaar oud en heeft zwarte krullen. Hij is helaas niet meer bij haar, maar houdt haar vanuit de hemel in de gaten! ❤

Zou daar de hemel zijn?
Zou daar de hemel zijn?